Via Ferraty Brenty: Na Krawędzi Nieba

1. dzień. Bergamo – Madonna di Campiglio Przelot do BERGAMO. Następnie przejazd do miejscowości MADONNA DI CAMPIGLIO w Dolomitach, jednego z najbardziej znanych kurortów alpejskich we Włoszech, malowniczo położonego między masywami Brenta i Adamello-Presanella. Miejscowość słynie z wyjątkowego charakteru, bogatej historii oraz znakomitych warunków do uprawiania sportów zimowych i letnich. Zimą przyciąga narciarzy doskonale przygotowanymi trasami oraz zawodami Pucharu Świata, natomiast latem – miłośników trekkingu i natury, dzięki położeniu w sercu Parku Przyrody Adamello-Brenta. Zakwaterowanie w hotelu. Kolacja i nocleg. 2. dzień. via ferrata Alfredo Benini Śniadanie. Wykwaterowanie. Spotkanie z licencjonowanym przewodnikiem alpejskim UIAGM. Wjazd kolejką gondolową na przełęcz PASSO DEL GROSTÈ (ok. 2442 m n.p.m.), skąd rozpoczyna się trekking szlakiem turystycznym do schroniska górskiego RIFUGIO TUCKETT (ok. 2261 m n.p.m.). W schronisku można zrzucić plecaki i "na lekko" udać się w dalszą drogę na przełęcz BOCCA DEL TUCKETT, gdzie zaczyna się pierwszy odcinek via ferraty Sentiero Alfredo Benini. To łatwa ferrata, idealna na początek wędrówki, umożliwiająca zdobycie wprawy w technice poruszania się po trasach z wykorzystaniem sprzętu asekuracyjnego oraz pozwalająca przyzwyczaić organizm do górskich warunków. Szlak prowadzi przez dobrze wyeksponowane półki skalne, wyposażone w klamry i poręcze stalowe i oferuje spektakularne widoki na dolinę Val Flavona. Przejście najbardziej emocjonującego fragmentu ferraty w rejonie ściany Bocca Sella, obejmującej strome wejście po drabinkach. Jego trudność wynika przede wszystkim z dużej ekspozycji, jednak nie wymaga on szczególnych umiejętności technicznych ani siły fizycznej. Następnie powrót do schroniska górskiego Rifugio Tuckett na kolację i nocleg. Zakwaterowanie w pokoju wieloosobowym ze wspólną łazienką. Trasa: ok. 8 km/ok. 4.5 godz. (ok. 1 godz. via ferrata). Suma podejść: ok. 540 m ↗. Suma zejść: ok. 685 m ↘. Trudność via ferraty wg skali austriackiej: B. Maks. wysokość: ok. 2730 m n.p.m. 3. dzień. via ferrata Sentiero Sosat Śniadanie. Wykwaterowanie. Przejście via ferratą Sentiero SOSAT, poprowadzona pomiędzy schroniskami: Rifugio Tuckett i Rifugio Alimonta. Trasa rozpoczyna się u stóp potężnej ściany Cima Mandron i już od pierwszych metrów oferuje ekscytujące przejście przez krótki uskok skalny z pionową drabiną. Trasa o poziomie trudności B, prowadzi dalej w technicznie łatwiejszy, choć wciąż eksponowany odcinek, który wiedzie trawersem ponad dnem doliny, oferując imponujące widoki na otaczające szczyty Brenty. Po około godzinie marszu, rozpoczyna się ekscytujący fragment – strome zejście po drabinkach, ułatwiających przejście eksponowanych półek skalnych. Następnie szlak prowadzi szeroką ścieżką przez górskie rumowiska i trawersy skalne, aż do kolejnego zejścia po drabinach z wykorzystaniem stalowych ubezpieczeń. Na koniec – podejście do schroniska górskiego RIFUGIO ALIMONTA (ok. 2580 m n.p.m.), skąd można podziwiać spektakularne widoki na dolinę Brenta. Zakwaterowanie w schronisku. Kolacja i nocleg. Trasa: ok. 5,5 km/ok. 6 godz. (ok. 4 godz. via ferrata). Suma podejść: ok. 586 m ↗. Suma zejść: ok. 266 m ↘. Trudność via ferraty wg skali austriackiej: B/C. Maks. wysokość: ok. 2580 m n.p.m. 4. dzień. via ferrata Bocchette Centrali – trasa Bogani Śniadanie. Wykwaterowanie. Podejście spod schroniska górskiego Rifugio Alimonta (ok. 2580 m n.p.m.) przez ośnieżone pole LODOWCA VEDRETTA DEGLI SFULMINI na przełęcz BOCCA D'ARMI (ok. 2749 m n.p.m.), gdzie rozpoczyna się via ferrata Bocchette Centrali. Trasa została poprowadzona głównie w formie trawersów, bez znacznych przewyższeń, oferując wyjątkowe panoramy – szczególnie na odcinku biegnącym pod ścianą grani TORRE DI BRENTA, a następnie przy słynnej skalnej iglicy CAMPANILE BASSO (ok. 2877 m n.p.m.). Dalsza część szlaku prowadzi przez głęboki komin, ukazując formacje skalne z zupełnie innej perspektywy. W końcowym etapie ferraty, trasa ponownie nabiera charakteru wspinaczkowego, biegnąc wysoko nad doliną Val Brenta Alta. Początkowo szeroka półka skalna stopniowo się zwęża, aż do fragmentu, który wymaga przejścia kilkunastu metrów po żelaznych klamrach osadzonych w skale nad przepaścią (na rozwidleniu w końcowej części ferraty, dostępny jest łatwiejszy wariant trasy). Szlak kończy się na przełęczy BOCCA DI BRENTA (ok. 2549 m n.p.m.), gdzie po przerwie na odpoczynek rozpoczyna się zejście trasą Bogani aż do schroniska górskiego RIFUGIO VALLESINELLA (ok. 1513 m n.p.m.). Kolejno przejazd autobusem do MADONNY DI CAMPIGLIO. Zakwaterowanie w hotelu. Kolacja i nocleg. Trasa: ok. 11 km/ok. 8 godz. (ok. 4 godz. via ferrata). Suma podejść: ok. 436 m ↗. Suma zejść: ok. 1348 m ↘. Trudność via ferraty wg skali austriackiej: B/C (dwa warianty trasy przy rozwidleniu na końcowym etapie: jeden na A/B, drugi na B/C). Maks. wysokość: ok. 2790 m n.p.m. 5. dzień. Madonna di Campiglio Śniadanie. Wykwaterowanie. Czas wolny na relaks w otoczeniu przyrody. Po południu transfer na lotnisko w Bergamo. Powrót do Polski.

Mapa wycieczki objazdowej Bergamo • Madonna di Campiglio • Passo del Grostè • Rifugio Tuckett • Bocca del Tuckett • Rifugio Alimonta • Lodowiec Vedretta degli Sfulmini • Bocca d’Armi • Campanile Basso • Bocca di Brenta • Rifugio Vallesinella • Madonna di Campiglio

Cena obejmuje - 4 noclegi: 2 w hotelu *** (2-os. pokoje z łazienkami) i 2 noclegi w schroniskach górskich (współdzielony pokój wieloosobowy) - wyżywienie: 4 śniadania i 4 kolacje - przelot: Warszawa-Mediolan Bergamo-Warszawa - transfer: lotnisko-hotel-lotnisko - opieka polskojęzycznego lidera - opieka anglojęzycznego, licencjonowanego instruktora i przewodnika alpejskiego UIAGM (Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Przewodników Górskich) - zestaw sprzętowy via ferrata niezbędny do uprawiania tego typu turystyki wraz z przeszkoleniem z prawidłowego sposobu obsługi: uprząż wspinaczkowa, lonża na via ferraty, kask wspinaczkowy, dodatkowa lonża odpoczynkowa - ubezpieczenie KL i NW Itaka Complex rozszerzone o następstwa uprawiania sportów wysokiego ryzyka Cena nie obejmuje - obowiązkowe opłaty na miejscu: opłata turystyczna: ok. 2 EUR/os./dzień, napiwki: ok. 2 EUR/os./dzień, bilety na przejazdy koleją gondolową oraz transfery wewnętrzne: ok 30 EUR/os. - koszt wypożyczenia śpiwora: ok. 9 EUR/noc (dotyczy noclegów w schroniskach górskich) Uwagi - Program przeznaczony dla osób pełnoletnich, zdrowych, przygotowanych kondycyjnie do aktywności zawartych w programie, posiadających minimum podstawowe umiejętności techniki wspinania bez lęku wysokości i wrażliwości na ekspozycję w górskim terenie. - Program i kolejność zwiedzania mogą ulec zmianie w zależności od panujących warunków atmosferycznych danego dnia. - Dopłatą do pokojów 1-os. dotyczy 2 noclegów w hotelu. W schroniskach górskich są dostępne tylko pokoje wieloosobowe. - Zalecany ekwipunek: lekki plecak ok. 40-50 l z pasem biodrowym, nieprzemakalne buty trekkingowe typu GORE-TEX, kurtka membranowa (nieprzemakalna i przeciwwiatrowa), spodnie trekkingowe, bielizna termoaktywna, mały śpiwór (dotyczy noclegów w schronisku górskim), ręcznik z mikrofibry (szybkoschnący), rękawiczki wspinaczkowe, nakrycie głowy, okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV, krem z filtrem, lampka czołowa, napoje nawadniające, wysokoenergetyczne batony, leki osobiste, powerbank. - Poziom trudności dróg via ferrata zostały podane w programie wg skali austriackiej (od A do G), zgodnie z którą: A (Ferrata łatwa) – przeznaczona dla turystów mających choć niewielkie doświadczenie górskie. Pokonywanie szlaku wymaga wzmożonej uwagi w związku z częściową ekspozycją nad przepaścistym terenem. B (Ferrata nieco trudna) – wymaga dużego doświadczenia górskiego, gdyż szlak biegnie w znacznej mierze eksponowanym terenem bez ubezpieczeń. Dłuższe odcinki są wyposażone w stalowe liny poręczowe. C (Ferrata trudna) – wymaga obowiązkowej asekuracji za pomocą lonży. Bardzo trudne fragmenty są wyposażone w drabiny i klamry, wymagają od uczestnika siły i znajomości technik wspinania. Odpowiednia dla osób początkujących, jednak mających doświadczenie w górskim terenie. D (Ferrata bardzo trudna) – przeznaczona dla specjalistów lub osób z doświadczeniem we wspinaczce. Odcinki mocno eksponowane, niekiedy przewieszone, podczas gdy stopnie stają się coraz mniejsze. Mniejsza liczba stopni i sztucznych ułatwień na drodze. Wymagana dobra odporność na ekspozycję. E (Ferrata nadzwyczaj trudna) – przeznaczona dla ekspertów, wymagana bardzo dobra kondycja fizyczna i odporność na długotrwałe przebywanie w znacznej ekspozycji. F (Ferrata skrajnie trudna) – przeznaczona dla ekspertów ze świetną kondycją, znających w stopniu bardzo dobrym techniki wspinaczkowe i linowe. Występują mocne przewieszenia, małe stopnie lub płyty pionowych ścian bez stopni. G (Ferrata ekstremalnie trudna) – poza trudnościami z zakresu F pojawia się wspinaczka w dachu i wyjścia z nich na płytę. - Ocena poziomu trudności drogi via ferrata wg skali austriackiej odnosi się do najtrudniejszego odcinka na trasie przejścia, a nie do całej drogi. - Na ocenę poziomu trudności mają wpływ takie czynniki, jak: ekspozycja, nachylenie, przeszkody do pokonania, rodzaj skały oraz sposób zakotwiczenia liny.